Budynek przy ulicy Wąskiej 7 w Krakowie, obecnie siedziba VI Liceum Ogólnokształcącego, powstał w latach 1905–1906 według projektu Jan Zawiejski – autora m.in. gmachu Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Obiekt został wzniesiony jako szkoła wydziałowa dla społeczności żydowskiej.
Jak pisał Edmund Juśko, szkoły wydziałowe stanowiły rozwinięcie szkół ludowych i przygotowywały młodzież do pracy w przemyśle, handlu oraz zawodach niewymagających wykształcenia średniego. Były to czteroletnie placówki funkcjonujące głównie w miastach, dostosowane do potrzeb lokalnego rzemiosła i gospodarki. Nazwa „wydziałowa” wynikała z faktu, że szkoły były zakładane i finansowane przez gminy, których wydziały edukacyjne sprawowały nad nimi nadzór.
Tragicznym paradoksem historii pozostaje fakt, że budynek przeznaczony do nauki i zdobywania wiedzy podczas niemieckiej okupacji stał się miejscem cierpienia i śmierci wielu ludzi. W latach 1939–1944 okupanci niemieccy utworzyli tutaj tzw. przejściowy obóz pracy, w którym więziono tysiące Polaków wysyłanych następnie na roboty do Niemiec.
Umieszczona na budynku tablica pamiątkowa przypomina o tych wydarzeniach i informuje o głodzeniu, torturowaniu oraz mordowaniu więźniów przez okupanta niemieckiego.
W GMACHU TYM OKUPANCI NIEMIECCY
URZĄDZILI W LATACH 1939–1944
T.ZW. PRZEJŚCIOWY OBÓZ PRACY
GDZIE WIĘZILI TYSIĄCE POLAKÓW
WYSYŁANYCH NASTĘPNIE DO NIEMIEC.
TU GŁODZONO I TORTUROWANO WIĘŹNIÓW,
A WIELU Z NICH Okrutnie WYMORDOWANOKU WIECZNEJ PAMIĘCI OFIAR NIEMIECKIEJ PRZEMOCY
TABLICĘ TĘ POŁOŻYŁ ZARZĄD MIEJSKI W 1946 R.
Tekst: Mariusz Jabłoński/fot. OEO
