Pismo tej tre\u015bci wys\u0142a\u0142 7 sierpnia 1913 r. Witold Korytowski, kt\u00f3ry przed kilku miesi\u0105cami zast\u0105pi\u0142 profesora Micha\u0142a Bobrzy\u0144skiego na stanowisku Namiestnika Galicji.<\/p>\n\n\n\n
Arcybiskup mianowany proboszczem \u2013 ka\u017cdy przyzna, \u017ce to sytuacja do\u015b\u0107 niezwyk\u0142a. K\u0142opoty ksi\u0119dza Symona, kt\u00f3re w efekcie zaprowadzi\u0142y go do mariackiej parafii, zacz\u0119\u0142y si\u0119 pod koniec 1877 r., kiedy to zosta\u0142 oskar\u017cony przez w\u0142adze rosyjskie o szerzenie polskiego patriotyzmu oraz nielegalne kontakty ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105. \u00d3wczesny minister spraw wewn\u0119trznych Aleksander Timaszew szybko podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 i poleci\u0142 usun\u0105\u0107 nieprawomy\u015blnego kap\u0142ana ze stolicy. Wyjecha\u0142 wi\u0119c ksi\u0105dz Symon do \u017bytomierza, gdzie uczy\u0142 greki i teologii w tamtejszym seminarium duchownym. Nowy minister spraw wewn\u0119trznych Dmitrij To\u0142stoj okaza\u0142 si\u0119 bardziej wyrozumia\u0142y, ni\u017c jego poprzednik i nie tylko pozwoli\u0142 wygna\u0144cowi na powr\u00f3t do petersburskiej Akademii Duchownej, a nawet na obj\u0119cie funkcji rektora tej uczelni. Urz\u0105d ten sprawowa\u0142 ks. Symon bardzo energicznie. Mi\u0119dzy innymi postara\u0142 si\u0119 o kompetentnych wyk\u0142adowc\u00f3w oraz nowe podr\u0119czniki.<\/p>\n\n\n\n
W\u0119dr\u00f3wki biskupa<\/h3>\n\n\n\n
Prawdziwe k\u0142opoty ksi\u0119dza Symona zacz\u0119\u0142y si\u0119 dopiero wtedy, gdy w 1891 r. zosta\u0142 biskupem pomocniczym ogromnej archidiecezji mohylewskiej. Jako sufragan rozpocz\u0105\u0142 bardzo energiczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Konsekrowa\u0142 wiele nowych ko\u015bcio\u0142\u00f3w i zdecydowanie przeciwstawia\u0142 si\u0119 podejmowanym przez w\u0142adze pr\u00f3bom rusyfikacji parafii, czyli wprowadzania modlitw, pie\u015bni oraz kaza\u0144 w j\u0119zyku rosyjskim. Jednocze\u015bnie, zgodnie zreszt\u0105 z zaleceniem papie\u017ca Leona XIII, ch\u0119tnie zezwala\u0142 na wprowadzanie do liturgii j\u0119zyka bia\u0142oruskiego tam, gdzie parafianie na co dzie\u0144 m\u00f3wili po bia\u0142orusku. W sprawie tej jako biskup sufragan wyda\u0142 specjalny ok\u00f3lnik. W sierpniu 1897 r. papie\u017c odwo\u0142a\u0142 ks. Symona z archidiecezji mohylewskiej i mianowa\u0142 go biskupem p\u0142ockim. Intencje stolicy apostolskiej by\u0142y jasne. Czysto polska diecezja p\u0142ocka by\u0142a zdecydowanie bardziej bezpieczna i by\u0142o tam mniej okazji do konflikt\u00f3w. W Petersburgu miano jednak do\u015b\u0107 niepokornego biskupa. Nie uznano nominacji i w listopadzie 1897 r. polecono ks. Symonowi uda\u0107 si\u0119 do Odessy.<\/p>\n\n\n\n
Ks. Simon zrezygnowa\u0142 z biskupstwa p\u0142ockiego. Papie\u017c Leon XIII przyj\u0105\u0142 t\u0119 decyzj\u0119 mianuj\u0105c jednocze\u015bnie ks. Symona arcybiskupem tytularnym \u201ein partibus infidelium\u201d Attalea in Pamphylia. W czerwcu 1901 r. car Miko\u0142aj II wyda\u0142 ukaz, kt\u00f3ry de facto zmusza\u0142 go do emigracji. Niepokorny biskup zosta\u0142 wykre\u015blony ze spisu duchowie\u0144stwa archidiecezji mohylewskiej, otrzyma\u0142 zakaz odprawiania mszy na terenie imperium rosyjskiego, ale tak\u017ce prawo swobodnego wyboru miejsca zamieszkania oraz do\u017cywotni\u0105 roczn\u0105 pensj\u0119 w wysoko\u015bci 2500 rubli.<\/p>\n\n\n\n
Polski biskup w Ameryce<\/h3>\n\n\n\n
Po wyje\u017adzie z Rosji ks. arcybiskup Symon osiad\u0142 w Rzymie. Cieszy\u0142 si\u0119 zaufaniem Kurii Rzymskiej. Powierzano mu wi\u0119c r\u00f3\u017cne wa\u017cne misje. Mi\u0119dzy innymi uda\u0142 si\u0119 do Stan\u00f3w Zjednoczonych. By\u0142 pierwszym polskim biskupem, kt\u00f3ry odwiedzi\u0142 USA. Jego misja mia\u0142a na celu zwi\u0119kszenie roli polskiego duchowie\u0144stwa w ameryka\u0144skim Ko\u015bciele zdominowanym przez Irlandczyk\u00f3w, Niemc\u00f3w oraz W\u0142och\u00f3w. W czerwcu 1905 r. spotka\u0142 si\u0119 z prezydentem Theodore\u2019em Rooseveltem. Po powrocie do Europy ponownie osiad\u0142 ks. Symon w Rzymie. Zajmowa\u0142 si\u0119 prac\u0105 naukow\u0105, mi\u0119dzy innymi przygotowywa\u0142 nowe, uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnione wydanie Biblii Jakuba Wujka, co zreszt\u0105 spotka\u0142o si\u0119 z zarzutami zbytniego uwsp\u00f3\u0142cze\u015bniania biblijnego j\u0119zyka.<\/p>\n\n\n\n
Dnia 22 lutego 1912 r. zmar\u0142 ks. archiprezbiter J\u00f3zef Krzemie\u0144ski. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Mariacki, najwa\u017cniejszy w Krakowie \u2013 oczywi\u015bcie nie licz\u0105c wawelskiej katedry \u2013 potrzebowa\u0142 nowego proboszcza. Nowego gospodarza potrzebowa\u0142 tak\u017ce maj\u0105tek ziemski w Bronowicach. W tej sprawie Ksi\u0105\u017c\u0119co-Biskupi Konsystorz zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do \u015awietnego c.k. Starostwa w Krakowie. Pismem z 26 marca 1912 roku postulowa\u0142, aby dzier\u017caw\u0119 folwarku przekaza\u0107 nowemu archiprezbiterowi, kt\u00f3ry b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 prowadzi\u0107 dotychczasow\u0105, racjonaln\u0105 gospodark\u0119. Wiadomo bowiem, \u201e\u017ce przez wydzier\u017cawienie grunt\u00f3w beneficjalnych ch\u0142opom na rok, grunty zostan\u0105 wyja\u0142owione, budynki gospodarskie zrujnowane, a co najmniej zaniedbane\u201d. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce na nowego archiprezbitera przysz\u0142o czeka\u0107 d\u0142u\u017cej ni\u017c jeden rok.<\/p>\n\n\n\n
Austriacka biurokracja<\/h3>\n\n\n\n
Ksi\u0105\u017c\u0119 biskup Sapieha zna\u0142 dobrze ks. arcybiskupa Symona i w kwietniu 1912 r. zaproponowa\u0142 jego kandydatur\u0119 na stanowisko archiprezbitera mariackiego namiestnikowi Galicji prof. Micha\u0142owi Bobrzy\u0144skiemu. W ten spos\u00f3b rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 trwaj\u0105ca przesz\u0142o rok prawdziwie austriacka procedura. Namiestnik przekaza\u0142 propozycj\u0119 do Wiednia. Sprawa jednak by\u0142a bardzo delikatna. Przede wszystkim patronat nad ko\u015bcio\u0142em Mariackim \u2013 odziedziczony po kr\u00f3lach polskich \u2013 sprawowa\u0142 sam Najja\u015bniejszy Pan, cesarz Franciszek J\u00f3zef I, a ks. Symon by\u0142 przecie\u017c ci\u0105gle formalnie poddanym rosyjskim. Powinien wi\u0119c si\u0119 postara\u0107 o austriackie obywatelstwo. Jednak, aby je otrzyma\u0107, nale\u017ca\u0142o najpierw uzyska\u0107 przynale\u017cno\u015b\u0107 do jakiej\u015b gminy le\u017c\u0105cej na terenie cesarstwa. Dopiero po spe\u0142nieniu tych warunk\u00f3w mo\u017cna by\u0142o ubiega\u0107 si\u0119 o cesarsk\u0105 zgod\u0119. 5 czerwca 1912 r. ks. arcybiskup Adam Sapieha zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w tej sprawie do prof. Micha\u0142a Bobrzy\u0144skiego, namiestnika Galicji. Do pisma do\u0142\u0105czy\u0142 dokument potwierdzaj\u0105cy, \u017ce Rada Gminy Tyniec zaliczy\u0142a ks. Symona w poczet swoich obywateli.<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem w sto\u0142ecznym Wiedniu spraw\u0105 zaj\u0119\u0142o si\u0119 Ministerstwo Wyzna\u0144 Religijnych i O\u015bwiecenia Publicznego. Ze wzgl\u0119du na delikatny charakter kwestii, chodzi\u0142o przecie\u017c o obcego obywatela, postanowiono zasi\u0119gn\u0105\u0107 opinii Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Konsultacje trwa\u0142y tak d\u0142ugo, \u017ce ksi\u0105\u017c\u0119 biskup Sapieha w marcu 1913 r. uzna\u0142 za wskazane przypomnie\u0107 Ministerstwu Wyzna\u0144 o nieza\u0142atwionej sprawie. Interwencja okaza\u0142a si\u0119 skuteczna. Hrabia Sch\u00f6nborn, ambasador austriacki przy Watykanie, przys\u0142a\u0142 \u201epozytywn\u0105 opini\u0119\u201d o kandydacie na Mariackiego archiprezbitera. W tej sytuacji Najja\u015bniejszy Pan m\u00f3g\u0142 ju\u017c wystawi\u0107 stosowny dokument.<\/p>\n\n\n\n
W czasie I wojny \u015bwiatowej ks. Symon by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du utworzonego przez biskupa Adama Sapieh\u0119 Krakowskiego Biskupiego Komitetu Pomocy dla Dotkni\u0119tych Kl\u0119sk\u0105 Wojny. Nie doczeka\u0142 niepodleg\u0142o\u015bci. 26 maja 1918 r. postanowi\u0142 odwiedzi\u0107 nale\u017c\u0105ce do parafii Mariackiej Bronowice. W drodze dosta\u0142 ataku serca. Zmar\u0142 po kilku godzinach.<\/p>\n\n\n\n Fot: Bogus\u0142aw \u015awierzowski \/ krakow.pl <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eDo Najprzewielebniejszego ks. Franciszka Albina Symona tytularnego Arcybiskupa Attalijskiego w Krakowie. Jego Ces. i Kr\u00f3l. Apostolska Mo\u015b\u0107 raczy\u0142 Najwy\u017cszym postanowieniem z dnia 29 lipca 1913 najmi\u0142o\u015bciwiej zamianowa\u0107 Wasz\u0105 Arcybiskupi\u0105 Mo\u015b\u0107 … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15920,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,11,2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15918"}],"collection":[{"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15918"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15918\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15918"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15918"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patriotycznykrakow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15918"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/figure>\n\n\n\n